Forum Przyrodnicze "BOCIAN"

[ekspert]

nie wiem, czy dobrze celuję, ale w końcu to forum o przyrodzie...nie ochrzaniajcie mnie od razu

znalazłam dziś pod moimi drzwiami malutką, ślepą jeszcze wiewiórkę. Ma już delikatne futro, ale nie otworzyła oczek, może mieć dwa - trzy tygodnie. Prawdopodobnie wypadła z gniazda, które ponoć jest na strychu w moim domu (dom piętrowy, a spadła na trawę, więc chyba nic jej nie jest - przynajmniej nie wygląda na potłuczoną albo zranioną). Jako że mieszkam w tym domu od niedawna, nie wiedziałam, że mam takich dzikich lokatorów.

No dobra - wypadła z gniazda i co dalej? Jutro mam zamiar wejść na strych i poszukać jej gniazda - ale czy wkładać ją do niego z powrotem? Czy matka, czując inny zapach, zaakceptuje ją? A jeśli nie znajdę gniazda, to co mam robić? Dzwoniłam dziś do lecznicy weterynaryjnej, kazali mi się zgłosić do straży miejskiej. Już widzę, jak strażnik miejski karmi maleństwo strzykawką i masuje mu brzuszek.

Pomóżcie, szkoda malucha

[Mirek]

[Jarek P]

[ekspert]

drzewa są - ale to bardzo wysokie sosny, więc odpada. Sąsiad, który ma widok na mój dom z lepszej perspektywy powiedział mi o tym gnieździe, bo widział, jak wiewiórki hulają w te i wewte po dachu i chowają się w uchylonym oknie na strychu albo w jakiejś szparze.

No nic. Na razie sie wyspała, została napojona mlekiem kozim i idziemy szukac mamy. Jak żadna sie nie zgłosi, to będziemy martwić się dalej

[vermilion]

[ekspert]

kicha. na strychu nie ma gniazda wiewiórek. Nie chciałabym jej skrzywdzić, co najlepiej zrobić?

[vermilion]

[ekspert]

dzięki za rady, chyba właśnie zostałam przybraną mamuśką

dostałam od znajomych urzędniczek telefon do takiej placówki, co się nazywa Ośrodek Rehabilitacji Zwierząt - Lasy Miejskie w Warszawie i za ich radą spróbuję ją odkarmić, a potem wypuścić na wolność.

Jakby ktoś potrzebował kontaktu do nich, to podaję telefon - bardzo miłe panie tam pracują:

660 721 482

[vermilion]

Ja bym prosił o relacje z odchowu wiewiórki. Jestem bardzo ciekawy co z tego wyjdzie Życzę powodzenia

[ekspert]

no cóż...nie udało się, mimo wielkich i wszelkich starań. Wiewiórka nie przeżyła. Po dwóch dniach doskonałego samopoczucia i braku oznak jakiegokolwiek dyskomfortu, na trzeci dzień bardzo osłabła, a wieczorem odeszła. Z wielkim poczuciem winy obdzwoniłam wszystkich, którzy mogli powiedzieć, dlaczego tak się stało - największe doświadczenie, jak się okazało, mieli pracownicy Nowego ZOO w Poznaniu. Powiedzieli, że niestety, ale ślepe, malutkie wiewiórki są nie do uratowania, ponoć nikomu sie to nie udało. Potrzebują mleka mamy, ciepła i karmienia co godzinę. Nawet weterynarze nie dają rady uratować takiego malucha. Ze starszymi wiewiórkami, tak około cztery, pięcio tygodniowymi, byłaby szansa, ale ta moja miała tylko dwa tygodnie. Szkoda wielka.